kar yağdı diye hücrelerim içime kaçtı. sıkışıp bir köşede ordan bana seslenir oldular."vuvvv, kaç üşüteceksin burda. sıcak değil anla işte, çek elini ondan".
memelerle popolar savaşır hep, onun kafasında. renk renktir her biri, ama hangi meme kimindi unuttuğu için, yine mutsuzluk sarıverir ince bedenini. böcekler fısıldar teker teker "hadi gidelim burdan conglör, iblis gelmek üzere" diye. parmaklarından sızan irinlerdir küçük kızların rüyasına giren. oysa tek yaptığı gitarını çalmaktır yer yüzünde. güneşe çıkamaz düşlerinde, binalar çıkıverir birden gövdesinden, susar sonsuzluğa hiç direnmeden. dinleyenler şaşar kalırlar inatçı sessizliğine, ama nedense bir şeycik diyemezler. çünkü korku salar, belki içine yine iblis kaçmıştır diye.
bir bıyık uzaklığındaki çocukluğunu görünce aynada, gözleri yaşla dolar pis conglörün. böcek arkadaşları ona masallar anlatırken gece yarısı, o da sessizce konser verir her birine. sevgisini torbaya koyup çöpten kurtarması ise, yegane amacıdır her gece.